Puste słowa
Zespół powstał na początku 2009 roku i poszukuje własnego stylu w szerokich ramach rockowego gatunku. Poza tym muzycy chętnie przyznają się do zamiłowania improwizacji w klimatach bluesowych. Piosenka Puste słowa jest kompozycją Natalii Borowskiej. Jako że zespół nie ma perkusisty w swoim składzie, programowaniem perkusji zajął się Mariusz Wojtek, który jednocześnie jest realizatorem nagrań  zespołu i współtwórcą aranżacji.
Skład: Natalia Borowska (wokal, 17 lat), Denis Wojtek (gitara solowa,16 lat), Kamil Drass (gitara rytmiczna, 17 lat), Bartosz Wołosiewicz (gitara basowa,17 lat).

Kayanis: Szanowna młodzieży! Szczerze – i bez cienia sarkazmu – gratuluję Wam osiągnięcia poziomu zdecydowanej większości podobnych stylistycznie polskich zespołów. Teraz, aby było lepiej, należy dopracowywać codziennymi ćwiczeniami i częstymi próbami to, co dopracowywać należy – czyli wszystko. Kompozycje muszą być lepsze (tego też się człowiek uczy, to też się ćwiczy – słuchając, małpując i szukając własnego języka!), aranżacje nieco bardziej finezyjne, a liryka bardziej dorosła. Jak na lat naście jest naprawdę bardzo dobrze, ale już za około 3 lata będzie mieć lat dwadzieścia, a wówczas za podobne produkcje jest się rozjeżdżanym przez miażdżące czołgi złośliwej krytyki. Do roboty zatem!
TH: Dobry wokal! Wokalistka ma naprawdę kawał głosu. Jak na nagranie demo grupy nastolatków, jest OK. Nie mam uwag. Pracujcie nad lepszymi kompozycjami, lepszymi melodiami i lepszym wykonaniem. Im więcej napiszecie i poprawnie wykonacie piosenek, tym będzie lepiej. Warto w międzyczasie zrobić też własne wersje kilku utworów Waszych ulubionych wykonawców. W ten sposób można się dużo nauczyć. A refreny w nagraniach i podczas wykonania na żywo warto podkreślać chórkami!
KM: Nagranie to brzmi jak zarejestrowane na żywo, np. z koncertu. W miksie wyróżnia się czytelny głos, dość dobrze prezentujący się na tle reszty instrumentów. Niestety, brzmieniowo niedomagają inne elementy miksu. Bardzo słabo brzmi gitara rytmiczna, perkusja też jest nieco oddalona, wtóruje im nieco oderwany od całości bas. Dość ciekawie brzmieniowo wkomponowała się w ten obraz solówka gitarowa.
GP: Kolejna propozycja, która wymaga niestety jeszcze dokładniejszej pracy, zarówno w fazie aranżowania przy nagrywaniu śladów, jak i miksu oraz masteringu. Plan gitar jest właściwie tożsamy z bębnami i basem. Zmiksowałbym je zdecydowanie szerzej w planie L-R i z mniejszym pogłosem. Poza solówką stanowią one swoiste „bzykanie” i nie nadają nagraniu potrzebnego charakteru. Gitarom zdecydowanie brakuje „jadu”, tj. 6 kHz potraktowano dość szeroko. Brakuje im także wypełnienia w okolicach 350 Hz. Bas za bardzo „buczy” przy częstotliwości 100 Hz. Dodałbym mu czytelności przy 400 Hz (dokładnej wartości należy dość dokładnie poszukać, aby brzmienie basu nie weszło w kolizję z gitarą i wokalem). Dodałbym delikatnie 50–60 Hz, żeby zarysować lepiej stopę. W bębnach przygasiłbym 6,5 kHz, bo lekko „wyskakuje”, zwłaszcza w partii blach. Osobna spawa to aranż partii bębnów. Część zagrywek i przejść jest lekko archaiczna i, moim zdaniem, psuje efekt stylistyczny całości.